Al voor de officiële oprichting van "de
Verdediger" probeerden enkele mensen hun hond af te richten tot politiehond. Dit
waren Rang Jansen, Jack Pijs, Jan Smulders en Jos van Dijk. In eerste instantie
werd er geoefend op het bospad, gelegen achter het bosperceel gezien vanaf de
mrg. Smetstraat naar de Victorydijk waar nu de prachtige accommodatie ligt van
"de Verdediger". Door onwetendheid werd er eigenlijk maar wat aangeoefend met de
middelen die beschikbaar waren en dat waren er niet veel. Er werd gekeken bij de
verenigingen die nu onze zusterverenigingen zijn hoe daar geoefend werd.
Na enige tijd op het bospad te hebben getraind werd er verhuisd naar het
bosperceel van Dries Smets, die wel wilde helpen zodat men wat meer uit de
voeten kon.
Inmiddels was het jaar 1974 aangebroken. Er werd een kuil gegraven, een
schutting geplaatst en een haag gemaakt. De groep liefhebbers was inmiddels met
enkele personen uitgebreid. Er waren nu 8 mensen bezig met het africhten van
politiehonden, te weten Jan Smulders, Rang Jansen, Frans Wils, Jack Pijs, Jos
van Dijk, Frans van Hooff, Henk Schoofs en Cees van Gerven. Op eigen naam huurde
Cees van Gerven bij de gemeente de grond van de oude stortplaats, om zo een
stukje weide te hebben waar de oefeningen plaats konden vinden.
Het eerste bestuur werd gevormd door secretaris Jan Smulders, penningmeester
Jack Pijs en voorzitter Cees van Gerven.
Regelmatig moest er geld uitgegeven worden om
materialen aan te schaffen, bij regen werd er nog geschuild onder een stuk
plastic wat tussen de bomen gespannen was.
Het bestuur was ondertussen bezig een erkenning aan te vragen bij de KNPV en
schreef de nieuwe vereniging in bij de Kamer van Koophandel.
In eerste instantie noemde men de vereniging naar het natuurgebied waar zij
gevestigd was, "de Donders", maar uiteindelijk vond men de naam "de Verdediger"
toch beter klinken en passen voor een politiehondenvereniging.
Na toestemming van Dries Smets werd het eerste clubgebouwtje geplaatst, wat bestond uit een betonnen hokje wat bij iemand was afgebroken, afgewerkt met houten schappen die van houthandel Daams gekregen werden.
Om wat extra geld in kas te krijgen verleenden de leden bewakingsdiensten bij de motorcrosswedstrijden op "de Schaapsloop". Van het aldus verdiende geld werd een oude leger aggregaat gekocht, zodat er verlichting was.
Op 1 oktober 1974 was het officieel, "de Verdediger" werd een erkende vereniging. De reglementen waren getoetst door de notaris en de vereniging stond overal geregistreerd.
Destijds werd er 4x per week getraind. Iedere
dinsdagavond, donderdagavond, zaterdagmiddag en zondagochtend was iedereen
aanwezig en werd er geoefend. Als het vroeg donker werd in de wintertijd werden
de kabels uitgerold en werd in het betonnen hokje de oude leger aggregaat
gestart, zodat de verlichting het deed. Koffie werd zelf meegebracht in kannen.
In de eerste jaren werd er veel geleerd van Peer Moors uit Steensel, bij wie
regelmatig geoefend werd. Ook bij de club van Harry de Kroon en Kees van Hout in
Diessen werd geoefend. Dit waren prachtige tijden.
De eerste die naar de keuring in Heeswijk-Dinther ging was Jos van Dijk, die 398 punten behaalde van de maximaal te behalen 415 punten.
Er waren ook tegenslagen, na wat meningsverschillen werd de club opgesplitst.
De eerste erkende pakwerker bij de vereniging was Toon
van Erp, die vanuit een andere vereniging bij "de Verdediger" terecht was
gekomen. Hierna werden er nog 2 erkende pakwerkers door onszelf opgeleid, te
weten Wouter Tuit en Jos Rijkers.
In de beginperiode werd er veel pakwerk gemaakt door Cees van Gerven, die later
hulp kreeg van Frans Couwenberg, Peer Verweijen en wat later Peter Tijssen.
Iedereen stond voor elkaar klaar, ook met pakwerk.
In de africhting is veel veranderd. Zoals vroeger gaat het tegenwoordig niet meer, er wordt ook over de hulpmiddelen veel meer nagedacht. Zo ontwikkelde Jan Smulders een klapkist die op afstand te openen was. Vooral voor jonge honden een uitkomst, zij leerden spelenderwijs blaffen op de kist, waarna hij geopend werd en de beloning verdiend. Deze kist wordt nog steeds gebruikt bij de vereniging.
Door de jaren heen zijn er veel certificaten behaald,
zowel PH1, PH2, Objectbewaking als Reddingshond. Ook is er 2x meegedaan op het
Nederlands Kampioenschap door leden van "de Verdediger", namelijk door
Jan Smulders en door Theo Sallaerts. Daarnaast werd op de WK VDH te Harderwijk een demonstratie PH1 en PH2 gegeven door Jan Smulders met zijn
keiharde steller Arno, met als pakwerkers Cees van Gerven en Toon van Erp, die
het zware werk deden.
Al enkele keren hebben we de oorkonde van kring Eindhoven behaald, waar wij als
vereniging de meeste punten behaalden tijdens de kringwedstrijden.
Tragische gebeurtenissen waren er helaas ook. Zo verongelukte een jong lid van de vereniging, Huub Smets. Ook Jack Pijs, Frans van Hooff, Jan van Ekert, Jan Loos en Jos van Dijk zijn helaas veel te jong gestorven.
Na een aantal keer verhuisd te zijn, hebben we nu een prachtige accommodatie inclusief zwemwater. Op dit terrein wordt jaarlijks de koppelwedstrijd gehouden, daarnaast worden er ook andere wedstrijden en keuringen gehouden.
Eén grondlegger van de vereniging is nu nog steeds lid, te weten Jan Smulders.
Het is dus
een vereniging waar wij trots op zijn.
De Verdediger